پارسه

براساس کتیبه های سنگی و لوح های گلی کشف شده در تخت جمشید نام اصلی آن پارسه است.

این بنا که با مساحت حدود5/13 هکتار برترین و معروفترین اثر تاریخی ایران است.

   است.Persptolis اروپاییان به این شهر پرسپلیس می گویند که تغییر یافته ی

که به معنی ویران کننده ی شهرها می باشد که یک شاعر یونانی این نام رابر آن گذاشته است. که بعدها به غلط نام تخت جمشید شده است.

بر اساس لوح هایی که یافت شده است.تمام کسانی که در آن جا کار می کردند بیمه بوده اند.

این لوح ها علاوه بر این که متمدن بودن اجداد ما را نشان می دهد.

یاوه گویی افراد را که می گویند که این جا را برده ها ساختند به اثبات می رساند.

صدستون

یکی از کاخ های مهم پارسه کاخ صدستون است. این کاخ دارای ستون ها ده در ده است به همین دلیل آن را صدستون می نامند.

سنگ نبشته ها و کتیبه های هخامنشی

شهریاران سترگ هخامنشی عقاید خود را بر روی سنگ برای ما به یادگار گذاشته اند و خودشان در بعضی نقاط نوشته اند که این ها را نوشتیم تا آیندگان بدانند. سنگنبشته های هخامنشی سند محکمی است بر عقاید بزرگان ایران زمین. مهمترین نکته ی سنگ نبشته های تخت جمشید این است که اکثر آنها با نام اهورامزدا (خداوند جان و خرد) شروع می شود. درنهایت با دعا به درگاه وی برای نگهداری آنان به پایان می رسند. این خود خط بطلان قرمز رنگی است بر عقیده ی آنان که می گویند ایرانیان قبل از اسلام کافر و آتش پرست بوده اند.

اکثر این سنگ نبشته ها به سه زبان نوشته شده و نظریه ای که می گوید پارسه بنایی مربوط به تمام ملت های ایران آن روز و نوعی سازمان ملل بوده را تقویت می کند. آن ها معتقد بوده اند که خداوند شادی را برای مردم آفریده و مردم باید شاد باشند.

تنفر از دروغ نشان اصلی این سنگ نبشته هاست. داریوش بزرگ در نقش رستم کتیبه ای دارد که خانم پرفوسور هاید ماری کخ باستان شناس آلمانی آنرا مانند یک معجزه می داند که در زیر بخش هایی از آن آورده شده است:

خداوند بزرگی است اهورامزدا که خوبی هایی که دیده می شود آفرید. که شادی را برای مردمان آفرید. به یاری اهورا مزدا من خواهان راستی هستم و از دروغ روی گردانم. دوست نادرستی نیستم. من خوش ندارم نا توانی از حق کشی زور مندی در رنج باشد. من خوش ندارم که حقوق توانایی به سبب کار های ناتوان آسیب ببیند. آنچه راست است آن آرزوی من است. من دوست مرد دروغگو نیستم. آنچه سبب خشم من شود را با متانت تحت عقل خود در می آورم. من بشدت بر نقش خود مسلطم.آنچه کسی بر علیه دیگری می گوید مرا متقاید نمی سازد مگر اینگه با مقررات و آیین نیک وفق دهد.

 داریوش برزگ در کتیبه ای دیگر در پارسه می گوید: خداوندا کشور مرا ازدروغ، دشمنی قحطی محفوظ بدار.

در کتیبه ی بیستون نیز می گوید: اهورامزدا از آن جهت مرا یاری کرد که دروغ گو نبودم، دست دراز نبود، بی وفا نبودم.